10.عشقمی کوچولو:*

خوب یه هفته اس برات ننوشتم ... اینجا چون اتفاق خاصی نمیفته هفتگی مینویسم برات:)

دوشنبه خیلی بارون اومد مرتضی اینا هم که فکر میکردن فردا هم بارونیه کارگاه رو تعطیل کردن و عجب روز صاف و آفتابی ای هم بود سه شنبه:)) صبح یه سر رفتن کارگاه و اتوبان رو بستن بعد اومدن خونه .... ظهر پاشدیم رفتیم همدان و اول رفتیم شیرینی علومی کماج گرفتیم و بعد ناهار رفتیم شکوفه الوند و بعدشم ترشی اینا خریدیم و برگشتیم! فرداش آمیتیس بسیار بد خوابید یعنی از 9 صبح تا 9 شب سرحمع 2 ساعت شاید خوابید و شب هم پدرمون دراومد تا خوابید! امروز شیرین جون بعد از 1.5 ماه بالاخره اومد سری به شوهرش بزنه:)) چهارشنبه از صبح سر و کله زدیم با هم تا باباش اومد خونه ... بعد گفت بالا دعوتیم :) وای خیلی کیف داره بعد از مدتها جایی رفتن:)) تند تند آماده شدیم و کماجمون رو هم برداشتیم رفتیم بالا :) یکی دیگه از همکاراشون هم با خانومش و پسرش اومده بودن ... سمیه جون از ملایر اومده بود و شب میخواست پیش شیرین جون اینا بمونه ... وسطاش اومدیم پایین آمیتیس رو خوابوندیم و باز رفتیم بالا ... از شخصیت بالایی خوشم نیومد یه چیزیه تو مایه های مجتبی! نمیدونم چرا هرجا میرم باید مجتبی جلوی چشمم باشه:( یکی اینکه کلی جوگیره بخاطر رییس کارگاه بودنش :دی خیلی بامزه س برای من ... مرتضی چند ساله الان رییس کارگاهه و یه بار ندیدم از موقعیتیش سواستفاده کنه ... این هرکاری داره دو تا از بچه های کارگاه عین نوچه ها دنبالشن ! یعنی از تمیز کردن خونش!!! تا آوردن و بردن خانومش به و از تهران! بعد هی حرف هم که میزد مثلا از آرایشگاه رفتنش میگفت بابا انگار نه انگار من رییس کارگاه فلان جام! ولی بهرحال لنگه کفش تو بیابون نعمته:)) من شدیدا اینجا بی حوصله ام و تنها ... خوب بودنشون غنیمته:) 

خلاصه شب قول کله پاچه ی صبح رو هم بهمون داد و ما اومدیم پایین ... صبح ساعت 9 مرتضی اومد خونه و رفتیم برای کلپچ:) جاتون خالی بدک نبود یعنی بیشتر از این نمیشه از اینجا توقع داشت بهرحال:) بعد به پیشنهاد شوهر شیرین قرار شد ما بریم گنجنامه ... یه چیز جالب دیگه ای که دیدم و بیشتر خوشم نیومد این بود که اولا شوهرش گفت با ماشین ما برید - ماشین خودشون رو که نمیارن ماشین کارگاهه - بعد خانومش گفت من گواهینامه نیاوردم و آرام ماشین بیاره! که این برای من بهتر هم بود چون آمیتیس رو گذاشتم کنار دستم و اونا عقب بودن و خیالم راحتتر بود ... بعدش نزدیک گنجنامه یهویی یادم افتاد از کارتم پول نگرفتم و گفتم خدا کنه عابربانک داشته باشه اونجا وگرنه من پول ندارم ... برگشته میگه من که اصلا از تهران کیف پولمو نیاوردم و صبح هم به ایمان گفتم و گفته باید از قبل میگفتی من که پول ندارم پیشم!!! یعنی رو حساب اینکه دبروز سمیه اینا مهمون بودن خونشون و شب موندن رسما میخواست سمیه حساب کنه همه چیز رو! و جالبترین چیز اینکه همه چیزایی که گرفتن و خوردیم از پول کارگاه بود! یعنی حتی هیچگونه خرجی هم نکرده بودن!!! در هر حال اونجا عابر بانک بود:) اینا رو که نوشتم فقط محض اینه که یادم باشه این چیزا رو که ناراحتم کرده و سعی کنم با هیچ کس همچین رفتارایی نداشته باشم ... هرچند خدا شاهده تو این مدت با هیچ کس همچین برخوردایی نداشتم:)

اون بالا بسیااااااااااااار سرد بود و آمیتیس اولین برفشم دید:* یه زن و شوهر و دخترشون یه جای کوچولو رو اجاره کرده بودن و خانومه و دخترش آش میپختن و شوهرشم بود اونجا:)) فضای خیلی قشنگ و با سلیقه ای درست کرده بودن و آش هاشون هم بسیار خوشمزه بود:) اوندفعه هم آش دوغ ازشون گرفتیم و خیلی عالی بود ... چایی دارچینشونم معرکه بود :) بعد رفتیم یه سفره خونه ی دیگه و اونا قلیون گرفتن و من تماشاشون کردم:)) موقع برگشتنه مرتضی گفت شام درست کن که شام بیان پایین ... خیلی خسته بودم و با وجود اینکه اینجا شام و ناهار هم برامون میارن کار اضافی بود ولی بهرحال مرتضی خواسته بود:) قرار شد قیمه بادنجون درست کنم ... که دیگه از بس خسته بودم شیرین اومد بادنجونها رو برد بالا که سرخ کنه که البته روغنشم گرفت و برد:)) خلاصه که بعد از شام زود رفتن چون سمیه اینا میخواستن برن ملایر ... 

فرداش کار خاصی نکردم و با دخترکم سرگرم بودم ... تازگیا علاوه بر دنده عقب به چپ و راست هم حرکت میکنه و بعضا خیلیییییییی کم جلو هم میاد:* دخترکم برای هرچیزی ذوق میکنه عین علی ذوقی:)) حتی برای چمدونش و یا حتی شیشه ی شیرش:))

صداهایی هم از خودش درمیاره که برای پیداکردن صدای اصلیشه برای حرف زدن ... یه جورایی تمرین حرف زدنه :) دهنشم خیلی بامزه کج و معوج میکنه که ما ضعف میکنیم براش:* وقتی میخوایم بلندش کنیم دست و پا میزنه ولی شنبه برای دایی آرش دستاشم برد بالا که بره بغلش:*

خلاصه یکشنبه باز شیرین رفت البته بدون خداحافظی:)) من از سر و صداشون فهمیدم که رفت! نیستاتین آمیتیس تموم شده و من یادم رفته بیشتر بیارم ... مرتضی به راننده شون زنگ زد و از تهران براش خرید و بدینگونه بود که شیرین بدردمون خورد:)) امروز بالاخره اومدن پنجره ها رو نصب کردن ... البته نوارهای دورش هنوز مونده ولی بهرحال خودش کلی پیشرفته:)

امروز هم از صبح آسمون گرفته س ... عصری هم مرتضی زنگ زد که اگه نریم تهران بهتره و چوبدار اومده گفته حتی عاشورا هم بیاین سر کار و انزابی گفته تو رو خدا به آرام خانوم بگو بمونه و یه دفعه جمع کنیم بریم تهران ... نمیدونم چرا اینا حس میکنن من نمیتونم بمونم:دی من مشکلی ندارم فقط پوشک و نیستاتین و آب تهران برای بچه م بیارن من میمونم ... از اونور هم همسایه ی مامان اینا برداشته به همسایه بغلی که داره بنایی میکنه گاز داده و یکی دیگه شونم رفته شکایت کرده به اداره گاز! بعد اومدن گازشون رو قطع کردن و خونه شون سرده! خلاصه که همسایه های شاهکاری دارن ... تو این سرما بدون گاز! مامان اینا که اومدن خونه ی ما ... قراره فردا اقدامی بره ازشون وسایل برای آمیتیس بگیره ازشون و ما موندگارشیم اینجا:)